|
صفحه اصلی >
عاشورا و راویان
>
سید بن
طاووس
>
تشرفات وی خدمت امام زمان(عج)
و رحلت آن جناب
سيد
بن طاووس
(تشرفات وی خدمت امام زمان(عج) و رحلت آن جناب)
تشرفات آن جناب خدمت حضرت
آری، بايد دانست که چنين مردی با چنين روح بلندی حتما می تواند
دارای معراج روح باشد و دل خويش را روانه دريای محبت محبوب دل خويش
نمايد و آن گاه با ارباب دل همنشين گردد و با او بسرايد از شور
درون.
بی شک او پروازی داشت تا اوج ملکوت و نگاهی داشت آسمانی و بهاری
داشت بی خزان.
بنا بر همين نقل تصميم گرفته شد که به چندين پرواز اين بزرگ مرد به
سوی محبوبش اشاره شود تا شايد ما زمينيان را نيز لياقتي نصيب گردد
برای پرواز به ديار عاشقان.(ان شاء الله تعالي)
اما ناگفته نماند که تشرفات و ملاقات های آن جناب که نقل می شود يا
خود به آنها تصريح کرده و يا خود ناقل آنها بوده که آنها را در کتب
خود ثبت و ضبط نموده است.
نداي روحاني
مرحوم علامه مجلسی از ملحقات کتاب انيس العابدين و علامه نوری در
کتاب نجم الثاقب نقل می کند که:
سيد بن طاووس می فرمايد: در يک سحر گاه در يک سرداب مطهر از حضرت
صاحب العصر(عج) اين مناجات را شنيدم که می فرمود:
خدايا شيعيان ما را از شعاع نور ما و طينت ما خلق کرده ای. آنها
گناهان زيادی به اتکا بر محبت و ولايت ما کرده اند، اگر گناهان
آنها گناهانی است که درارتباط با توست از آنها درگذر، که ما را
راضی کرده ای و انچه از گناهان آنها در ارتباط با خودشان و مردم
است، خودت بين آنها را اصلاح کن و از خُمسيکه حق ما است به آنها
بده تا راضی شوند و آنها را از آتش جهنم نجات بده و آنها را با
دشمنان ما در سخط خود جمع نفرما.
معراج دل
سيد بن طاووس در کتاب پر ارج و معنوي«مهج الدعوات» مينويسد:
سحرگاهی در شهر سامرا صدای دعا خواندن حضرت صاحب العصر(عج) را
شنيدم و از جمله حضرت برای کسانی که او را ياد کرده اند اعم از
مردگان و زندگان دعا می کردند و می فرمودند:
و ابقهم(يا اينکه مي فرمودند:) احيهم من عزم ملکنا سلطاننا و
دولتنا.
یعنی: آنها را(شيعيان) باقي بدار(يا می فرمودند: ترديد از مرحوم
سيد بن طاووس است) زنده بدار در ملک عظيم ما و سلطنت و دولت ما.
(اين تشرف در شب چهارشنبه 13 ذی القعده سال 386 هـ بوده است)
رحلت آن جناب
ابن طاووس صبح روز دوشنبه 5ذی القعده سال664 هجری ظاهراً در بغداد
در گذشت و بنا به نوشته حوادث جامعه، جنازه او پيش از دفن به نجف
اشرف انتقال داده اند.
ناگفته نماند که قبلا کفن خود را تهيه کرده و در حج بيت الله لباس
احرام خود نموده بود و آن را در کعبه معظمه و روضات مطهره حضرت
رسالت(ص) و ائمه بقيع(ع) و عراق متبرک و هر روز به آن می نگريست و
آن را وسيله شفاعت آن بزرگواران قرار داده بود و فرموده: که چون
مستحب است انسان در وقت حيات خويش بر کفن خود نظر افکند من نيز کفن
خود را بيرون مي آورم و بر آن نظر می افکنم. و باز فرموده که: در
اخبار ديدم که جناب محمد بن عثمان بن سعيد بن عمری(رض) و پدرش از
سفرای مولای ما صاحب الزمان(عج) بودند قبر خود را در ايام حيات خود
محيا کرده بودند من نيز محل قبر خود را معين کردم و گفتم کسی آن را
برای من حفر کند و قبر خود را در جوار جدم و مولايم علی(ع) قرار
دادم در حالی که ميهمان و پناهنده و وارد بر آن حضرت هستم به اين
اميد که مانند ديگران مورد لطف و عنايتش قرار بگيرم و آن قبر را در
پايين پای والدين خود قرار دادم تا اينکه خداوند مرا به خفض جناح
از برای ايشان امر فرموده و مرا به نیکی و احسان به ايشان توصيه
کرده است پس خواستم مادامی که قبرم سرم در زير پای ايشان باشد.
صفحه اصلی >
عاشورا و راویان
>
سید بن
طاووس
>
تشرفات وی خدمت امام زمان(عج)
و رحلت آن جناب
صفحه
اصلی |
