|
|
||
|
|
||
|
ارتباط مستقیم با
|
||
|
| ||
 | ||
 |
|
صفحه اصلی > بانک ها > بانک شعر > امام حسین علیه السلام
خلق می داند که در بهداری قُرب حسین دردها را بیشتر عبّاس درمان می کند یا اباعبدالله الحسین علیه السلام
6) جلوه گاه حق تا ابد جلوه گه حقّ و حقيقت سر ِ تست معنى مكتب تفويض، على اكبر تست اى حسينى كه تويى مظهر آيات خداى اين صفت از پدر و جدّ تو در جوهر تست درس آزادگى عبّاس به عالم آموخت زآن كه شد مست از آن باده كه در ساغر تست طفل شش ماهه تبسّم نكند، پس چه كند؟! آن كه بر مرگ زند خنده على اصغر تست اى كه در كرب و بلا بى كس و ياور گشتى چشم بگشا و ببين خلق جهان ياور تست خواهر غمزده ات ديده سرت بر نى و گفت: آن كه بايد به اسيرى برود خواهر تست اى حسينى كه به هر كوى عزاى تو به پاست عاشقان را نظرى در دَم جانپرور تست خواست «مهران» بزند بوسه سراپاى تو را ديد هرجا اثر تير ز پا تا سر تست احمد مهران 7) ای کار ساز من
ای درگهت حريم مناجات و راز من الله من ، پناه من ، ای کار ساز من تنها و بی سپاهم و ، از غير بی نياز چون سوی توست ، چشم اميد و نياز من بهر حمايتم نکشم ناز هيچکس تا رحمت تو ، میکشد از لطف ، ناز من مسلم ، نکرد بيعت و ، با دشمنان نساخت پيداست ، راه ورسم من از پيشتاز من هانی ، بداد جان و ، به دشمن نداد دست صد آفرين ، به همت اين پاکباز من اين دشت کربلاست خدايا ، که رحمتت در برگرفته ، اين دل پر سوز و ساز من در سينه ام که آتش سينای ديگری است از شوق توست ، اين همه سوز و گداز من اينجاست ، اوج رتبه زينب ، که بارها در خلوتم نشسته و ، بشنيده راز من اينجا ، رسول و ، حيدر و زهرا و مجتبی هستند خود شريک غم و ، همطراز من با خون دل نوشته ام انشای عشق را صد شکر اگر قبول کنی ، اين فراز من اينجا که انبيا نگرانند و مضطرب زين شوق و ، يکه تازی بی احتراز من ترسد خليل از اينکه : بدا گردد اين قضا کامش روا نگشته ، دل عشقباز من لرزد مسيح از اينکه : شهادت نيافته بر آسمان رود بدنم ، در نماز من يا رب عنايتی ، که درين امتحان عشق غم های عالم آمده خود پيشواز من اين عاشقان ، سپيد و سياه و بزرگ و خرد قربانيم ، به درگهت ای دلنواز من آوردم آنچه هديه ، پذيرفتی از حسين اين است ، بر جميع بشر ، امتياز من شد اوج نيزه جاي من و ، گود قتلگاه در راه توست ، جمله نشيب و فراز من در کربلا و ، کوفه و ،دیرو، تنور و ، شام مقصد توئی ، ازين ره دور و دراز من در راه کربلا که گذرنامه لازم است ديوان من ، (حسان) ، بود آنجا جواز من
حبیب چایچیان 8) وداع آتشین زين وداع آتشين ، کز شهر قرآن میکنی آستان وحی را ، بی تاب و حيران میکنی ای که با جمعی پريشان ، از مدينه میروی قلب زهرا را ، ز حال خود پريشان میکنی تا ابد بنياد غم ، از غصه ات ماند بپا کاخ شادی را چرا با خاک يکسان میکنی ؟ ای که مصباح هدايت هستی و فلک نجات از چه با اين اشکها ايجاد طوفان میکنی ؟ با عزيزان میروي و ، زادگاه خويش را پيش چشم فاطمه ، خالی ز جانان می کنی سينه بشکسته او ، رفت از يادش دگر با دلی بشکسته هجران را چو عنوان میکنی مصطفي را قصه پيراهنت مدهوش کرد زينب از اين پيرهن بردن ، پشي |
